مخالفت صریح تارانتینو با فینچر در پشت‌صحنه دنباله روزی روزگاری در هالیوود: چه می‌گویی رفیق!
کوئنتین تارانتینو در جریان ساخت فیلم جدید کلیف بوث مانع کاهش برداشت‌های دیوید فینچر شد و برداشت‌های فراوان خواست.
کوئنتین تارانتینو در جریان ساخت فیلم جدید کلیف بوث مانع کاهش برداشت‌های دیوید فینچر شد و برداشت‌های فراوان خواست.
گفت‌وگوی مشترک دیوید فینچر و کوئنتین تارانتینو با مجله‌ی Empire جزییات جالبی را درباره‌ی پشت‌صحنه‌ی فیلم The Further Mis-Adventures of Cliff Booth فاش کرد. فینچر که همواره به ثبت برداشت‌های بی‌شمار و وسواس شدید در کارگردانی شهرت دارد، قصد داشت در پروژه‌ی جدید تعداد برداشت‌های هر نما را به پنج یا شش مورد محدود کند؛ تصمیمی که با مخالفت صریح و غیرمنتظره‌ی تارانتینو روبه‌رو شد.
فینچر در جریان این مصاحبه درباره‌ی واکنش همتای خود توضیح داد.
تارانتینو در ادامه برای مشاهده‌ی شیوه‌ی کاری فینچر در صحنه‌ی فیلم‌برداری حاضر شد. وسواس شدید فینچر سبب شد تارانتینو او را یک «عروسک‌گردان خیمه‌شب‌بازیِ بسیار جدی» بنامد و لحن دستورات مکرر او به بازیگران برای تکرار صحنه‌ها را بازسازی کند.
ثبت ۲۸ برداشت عددی عجیب برای کارنامه‌ی کاری فینچر محسوب نمی‌شود. روند سخت‌گیرانه‌ی او در فیلم Zodiac سبب شد فیلم‌برداری فقط به‌خاطر نامرتب‌بودن یک نخ باریک روی پیراهن بازیگر متوقف شود یا یک بعدازظهر کامل به ضبط نمای بسته‌ی دست جیک جیلنهال هنگام پرتاب برگه‌ها در اتومبیل اختصاص یابد. اندرو گارفیلد نیز پیش‌تر اعلام کرده بود سکانس شکستن لپ‌تاپ در The Social Network بیش از ۱۳ برداشت برده و سریال Mindhunter نیز سکانسی با ۷۵ برداشت داشته است.
فیلم Mank نیز نمونه‌ی دیگری از این وسواس کاری بود؛ جایی که چارلز دنس به مجله‌ی Total Film گفت سکانس اوج ضیافت شام از مرز ۱۰۰ برداشت گذشت تا جایی که گری اولدمن طاقت خود را از دست داد و گفت صد بار این صحنه را بازی کرده است، اما پاسخ فینچر دستور به شروع برداشت صد و یکم بود. همچنین آماندا سایفرد حدس زده بود که فیلم‌برداری یک سکانس خاص یک هفته‌ی کامل زمان برده و نزدیک به ۲۰۰ برداشت داشته است.
چنین شیوه‌ای جایگاهی کم‌نظیر در تاریخ سینما دارد و تنها با استنلی کوبریک مقایسه‌پذیر است که با ۱۴۸ برداشت برای یک صحنه‌ی گفت‌وگو در فیلم «درخشش (The Shining)» رکورد گینس را در اختیار دارد و شلی دووال را در سکانس چوب بیسبال وادار به ۱۲۷ برداشت کرد؛ رویکردی که تضاد کاملی با کارگردانانی نظیر کلینت ایستوود دارد که صحنه‌ها را پس از یک یا نهایتا دو برداشت به پایان می‌رساند.
اکران فیلم The Further Mis-Adventures of Cliff Booth در سینماهای آی‌مکس از ۲۵ نوامبر آغاز خواهد شد. نمایش این اثر برای منتقدان و اصحاب رسانه از ۱۷ نوامبر کلید می‌خورد و سپس در ۲۳ دسامبر از طریق پلتفرم نتفلیکس در دسترس مخاطبان قرار خواهد گرفت.
به نظر شما اصرار بر برداشت‌های پرتعداد کیفیت فیلم را بالا می‌برد یا بازیگران را فرسوده می‌کند؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.
گفت‌وگوی مشترک دیوید فینچر و کوئنتین تارانتینو با مجله‌ی Empire جزییات جالبی را درباره‌ی پشت‌صحنه‌ی فیلم The Further Mis-Adventures of Cliff Booth فاش کرد. فینچر که همواره به ثبت برداشت‌های بی‌شمار و وسواس شدید در کارگردانی شهرت دارد، قصد داشت در پروژه‌ی جدید تعداد برداشت‌های هر نما را به پنج یا شش مورد محدود کند؛ تصمیمی که با مخالفت صریح و غیرمنتظره‌ی تارانتینو روبه‌رو شد.
فینچر در جریان این مصاحبه درباره‌ی واکنش همتای خود توضیح داد.
تارانتینو در ادامه برای مشاهده‌ی شیوه‌ی کاری فینچر در صحنه‌ی فیلم‌برداری حاضر شد. وسواس شدید فینچر سبب شد تارانتینو او را یک «عروسک‌گردان خیمه‌شب‌بازیِ بسیار جدی» بنامد و لحن دستورات مکرر او به بازیگران برای تکرار صحنه‌ها را بازسازی کند.
ثبت ۲۸ برداشت عددی عجیب برای کارنامه‌ی کاری فینچر محسوب نمی‌شود. روند سخت‌گیرانه‌ی او در فیلم Zodiac سبب شد فیلم‌برداری فقط به‌خاطر نامرتب‌بودن یک نخ باریک روی پیراهن بازیگر متوقف شود یا یک بعدازظهر کامل به ضبط نمای بسته‌ی دست جیک جیلنهال هنگام پرتاب برگه‌ها در اتومبیل اختصاص یابد. اندرو گارفیلد نیز پیش‌تر اعلام کرده بود سکانس شکستن لپ‌تاپ در The Social Network بیش از ۱۳ برداشت برده و سریال Mindhunter نیز سکانسی با ۷۵ برداشت داشته است.
فیلم Mank نیز نمونه‌ی دیگری از این وسواس کاری بود؛ جایی که چارلز دنس به مجله‌ی Total Film گفت سکانس اوج ضیافت شام از مرز ۱۰۰ برداشت گذشت تا جایی که گری اولدمن طاقت خود را از دست داد و گفت صد بار این صحنه را بازی کرده است، اما پاسخ فینچر دستور به شروع برداشت صد و یکم بود. همچنین آماندا سایفرد حدس زده بود که فیلم‌برداری یک سکانس خاص یک هفته‌ی کامل زمان برده و نزدیک به ۲۰۰ برداشت داشته است.
چنین شیوه‌ای جایگاهی کم‌نظیر در تاریخ سینما دارد و تنها با استنلی کوبریک مقایسه‌پذیر است که با ۱۴۸ برداشت برای یک صحنه‌ی گفت‌وگو در فیلم «درخشش (The Shining)» رکورد گینس را در اختیار دارد و شلی دووال را در سکانس چوب بیسبال وادار به ۱۲۷ برداشت کرد؛ رویکردی که تضاد کاملی با کارگردانانی نظیر کلینت ایستوود دارد که صحنه‌ها را پس از یک یا نهایتا دو برداشت به پایان می‌رساند.
اکران فیلم The Further Mis-Adventures of Cliff Booth در سینماهای آی‌مکس از ۲۵ نوامبر آغاز خواهد شد. نمایش این اثر برای منتقدان و اصحاب رسانه از ۱۷ نوامبر کلید می‌خورد و سپس در ۲۳ دسامبر از طریق پلتفرم نتفلیکس در دسترس مخاطبان قرار خواهد گرفت.
به نظر شما اصرار بر برداشت‌های پرتعداد کیفیت فیلم را بالا می‌برد یا بازیگران را فرسوده می‌کند؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.
