تولید فیلم علمی تخیلی ۲۵ ساله با هوش مصنوعی در خانه؛ بدون بازیگر بدون دوربین در جشنواره کن؟
برونو دومون، کارگردان سرشناس فرانسوی، فیلم علمی‌تخیلی و انگلیسی‌زبان The End را به‌طور کامل با ابزارهای هوش مصنوعی مولد تولید کرد.
برونو دومون، کارگردان سرشناس فرانسوی، فیلم علمی‌تخیلی و انگلیسی‌زبان The End را به‌طور کامل با ابزارهای هوش مصنوعی مولد تولید کرد.
برونو دومون، سینماگر صاحب‌سبک فرانسوی، تازه‌ترین فیلم بلند خود با نام The End را به‌طور کامل با استفاده از هوش مصنوعی مولد ساخته است. روند تولید این تریلر علمی‌تخیلی و انگلیسی‌زبان در ماه اوت آغاز شد و مراحل تولید تصاویر، بازی‌ها و صداگذاری همگی توسط خود کارگردان در خانه‌اش واقع در پاریس به پایان رسید. هدف‌گذاری سازنده نمایش این اثر در جشنواره‌های معتبر سال ۲۰۲۷ خواهد بود.
براساس گزارش اولیه اسکرین دیلی، دومون دو بار موفق به کسب جایزه بزرگ جشنواره فیلم کن برای آثار «انسانیت (L'humanité)» در سال ۱۹۹۹ و «فلاندر (Flanders)» در سال ۲۰۰۶ شده است. کارنامه‌ی حرفه‌ای دومون با به‌کارگیری نابازیگران و چهره‌های نامتعارف شکل گرفت و بعدها با کمدی‌های ابزورد و خاصی چون مینی‌سریال «کَن‌کَن کوچک (P'tit Quinquin)» و فیلم «فرانسه (France)» وارد مسیر تازه‌ای شد. فیلم «امپراتوری (The Empire)» نیز که هجویه‌ای بر فرنچایز «جنگ ستارگان» بود، در سال ۲۰۲۴ جایزه خرس نقره‌ای هیئت داوران جشنواره برلین را کسب کرد.
فیلمنامه‌ی The End بیش از ۲۵ سال پیش و بلافاصله پس از ساخت فیلم انسانیت نوشته شده بود. داستان فیلم ماجرای یک افسر پلیس جاه‌طلب در شهر لس‌آنجلس را دنبال می‌کند که هم‌زمان با وقوع زلزله‌های مهیب و سقوط سیارک‌ها، مشغول تحقیق روی یک پرونده‌ی جنایی است. هزینه‌های سرسام‌آور تصویربرداری صحنه‌های فاجعه طبیعی باعث شد ساخت پروژه متوقف شود و دومون در عوض فیلم «بیست‌ونه نخل (Twentynine Palms)» را جلو ببرد، اما سرانجام فناوری هوش مصنوعی امکان تکمیل این سناریوی مسکوت را فراهم کرد.
دومون متن کامل فیلمنامه را به یکباره وارد نرم‌افزار نکرده، بلکه سکانس‌به‌سکانس براساس استوری‌بوردهای طراحی‌شده‌ی خودش پیش رفته است. کارگردان در جریان کار میزان خشم، شدت بازیگری شخصیت‌های مجازی، جزئیات لباس‌ها و مدل موها را تنظیم کرده و حتی برای الگوی چهره‌ی شخصیت‌ها از نقاشی‌های تاریخی بهره برده است.
تولید اثر یادشده به‌شکل مستقل انجام گرفته است، چرا که تامین بودجه برای آثار سینمای مؤلف در فرانسه روزبه‌روز دشوارتر می‌شود و هوش مصنوعی آزادی عمل کاملی در اختیار این فیلمساز گذاشته است. دومون باور دارد سینمای مؤلف با اتکا به هوش مصنوعی مولد می‌تواند استقلال خلاقانه‌ی رادیکال خود را بازپس بگیرد و جهان‌های بصری و شاعرانه‌ای را که در گذشته دست‌نیافتنی بودند، رها از قیدوبندهای مالی و ساختارهای صنعتی زنده کند.
دومون قصد کنار گذاشتن سینمای کلاسیک را ندارد و هم‌زمان در حال پیشبرد یک پروژه‌ی غیروابسته به هوش مصنوعی به زبان فرانسوی با حضور بازیگران و عوامل واقعی است. کمپانی «باتی‌سفر فیلمز» که تهیه‌ی فیلم «ناشناس (The Unknown)» ساخته‌ی آرتور هراری را در کارنامه دارد، ساخت این پروژه‌ی موازی را هدایت می‌کند. سرنوشت نمایش اثر جدید دومون در رویدادهایی چون جشنواره‌های کن، برلین یا ونیز بحث‌های پرچالشی پیرامون حضور فیلم‌های تمام‌رایانه‌ای در بخش‌های رسمی ایجاد خواهد کرد.
به نظر شما جشنواره‌های معتبری مانند کن باید فیلم‌های ساخته‌شده با هوش مصنوعی را بپذیرند؟ دیدگاه خود را برای ما بنویسید.
برونو دومون، سینماگر صاحب‌سبک فرانسوی، تازه‌ترین فیلم بلند خود با نام The End را به‌طور کامل با استفاده از هوش مصنوعی مولد ساخته است. روند تولید این تریلر علمی‌تخیلی و انگلیسی‌زبان در ماه اوت آغاز شد و مراحل تولید تصاویر، بازی‌ها و صداگذاری همگی توسط خود کارگردان در خانه‌اش واقع در پاریس به پایان رسید. هدف‌گذاری سازنده نمایش این اثر در جشنواره‌های معتبر سال ۲۰۲۷ خواهد بود.
براساس گزارش اولیه اسکرین دیلی، دومون دو بار موفق به کسب جایزه بزرگ جشنواره فیلم کن برای آثار «انسانیت (L'humanité)» در سال ۱۹۹۹ و «فلاندر (Flanders)» در سال ۲۰۰۶ شده است. کارنامه‌ی حرفه‌ای دومون با به‌کارگیری نابازیگران و چهره‌های نامتعارف شکل گرفت و بعدها با کمدی‌های ابزورد و خاصی چون مینی‌سریال «کَن‌کَن کوچک (P'tit Quinquin)» و فیلم «فرانسه (France)» وارد مسیر تازه‌ای شد. فیلم «امپراتوری (The Empire)» نیز که هجویه‌ای بر فرنچایز «جنگ ستارگان» بود، در سال ۲۰۲۴ جایزه خرس نقره‌ای هیئت داوران جشنواره برلین را کسب کرد.
فیلمنامه‌ی The End بیش از ۲۵ سال پیش و بلافاصله پس از ساخت فیلم انسانیت نوشته شده بود. داستان فیلم ماجرای یک افسر پلیس جاه‌طلب در شهر لس‌آنجلس را دنبال می‌کند که هم‌زمان با وقوع زلزله‌های مهیب و سقوط سیارک‌ها، مشغول تحقیق روی یک پرونده‌ی جنایی است. هزینه‌های سرسام‌آور تصویربرداری صحنه‌های فاجعه طبیعی باعث شد ساخت پروژه متوقف شود و دومون در عوض فیلم «بیست‌ونه نخل (Twentynine Palms)» را جلو ببرد، اما سرانجام فناوری هوش مصنوعی امکان تکمیل این سناریوی مسکوت را فراهم کرد.
دومون متن کامل فیلمنامه را به یکباره وارد نرم‌افزار نکرده، بلکه سکانس‌به‌سکانس براساس استوری‌بوردهای طراحی‌شده‌ی خودش پیش رفته است. کارگردان در جریان کار میزان خشم، شدت بازیگری شخصیت‌های مجازی، جزئیات لباس‌ها و مدل موها را تنظیم کرده و حتی برای الگوی چهره‌ی شخصیت‌ها از نقاشی‌های تاریخی بهره برده است.
تولید اثر یادشده به‌شکل مستقل انجام گرفته است، چرا که تامین بودجه برای آثار سینمای مؤلف در فرانسه روزبه‌روز دشوارتر می‌شود و هوش مصنوعی آزادی عمل کاملی در اختیار این فیلمساز گذاشته است. دومون باور دارد سینمای مؤلف با اتکا به هوش مصنوعی مولد می‌تواند استقلال خلاقانه‌ی رادیکال خود را بازپس بگیرد و جهان‌های بصری و شاعرانه‌ای را که در گذشته دست‌نیافتنی بودند، رها از قیدوبندهای مالی و ساختارهای صنعتی زنده کند.
دومون قصد کنار گذاشتن سینمای کلاسیک را ندارد و هم‌زمان در حال پیشبرد یک پروژه‌ی غیروابسته به هوش مصنوعی به زبان فرانسوی با حضور بازیگران و عوامل واقعی است. کمپانی «باتی‌سفر فیلمز» که تهیه‌ی فیلم «ناشناس (The Unknown)» ساخته‌ی آرتور هراری را در کارنامه دارد، ساخت این پروژه‌ی موازی را هدایت می‌کند. سرنوشت نمایش اثر جدید دومون در رویدادهایی چون جشنواره‌های کن، برلین یا ونیز بحث‌های پرچالشی پیرامون حضور فیلم‌های تمام‌رایانه‌ای در بخش‌های رسمی ایجاد خواهد کرد.
به نظر شما جشنواره‌های معتبری مانند کن باید فیلم‌های ساخته‌شده با هوش مصنوعی را بپذیرند؟ دیدگاه خود را برای ما بنویسید.
