تغییر چهره رادیکال کالین فارل؛ کارآگاهی که پنگوئن را محو کرد

سریال Sugar با نقش‌آفرینی کالین فارل اثری فراتر از سریال The Penguin ارائه می‌دهد و گونه معمایی را متحول می‌کند.

بسیاری از مجموعه‌های تلویزیونی مطرح برای اجرای یک چرخش داستانی غیرمنتظره به چند فصل زمان نیاز دارند؛ درست مانند رویداد «عروسی خونین» در سریال Game of Thrones (بازی تاج وتخت)، ترور رئیس‌جمهور در سریال 24 یا پیام مشهور قایق در Lost. اپل تی‌وی با پخش فصل اول سریال درام Sugar، یکی از غافلگیرکننده‌ترین افتتاحیه‌های در میان سریال های اپل تی وی را به نمایش گذاشت؛ اثری نوار و رازآلود که کالین فارل در آن نقش یک کارآگاه خصوصی منزوی را ایفا می‌کند.

فارل که پیش‌تر در آثاری نظیر سریال پنگوئن (The Penguin) و فصل دوم سریال کارآگاه حقیقی (True Detective) مهارت خود را در ایفای نقش شخصیت‌های پیچیده و تاریک ثابت کرده بود، در اثر جدید خود تصویری کاملا متفاوت از کاراکتر خشن و گانگستری آزوالد کابلپات ارائه می‌دهد. ماجرا با معرفی شخصیت جان شوگر آغاز می‌شود؛ کارآگاهی که جاناتان سیگل، تهیه‌کننده ثروتمند سینما با بازی جیمز کرامول، او را برای یافتن نوه‌ی گمشده‌اش اولیویا با بازی سیدنی چندلر استخدام می‌کند. شوگر با ملانی، نامادری سابق اولیویا با بازی ایمی رایان، همراه می‌شود تا پرونده را حل کند، اما در ادامه مشخص می‌شود شوگر در حقیقت یک موجود فرازمینی با پوستی آبی‌رنگ است که هویت واقعی خود را پنهان نگه می‌دارد.

پیچش علمی‌تخیلی داستان در زمانی بسیار غافلگیرکننده رخ می‌دهد و مخاطب را وادار به بازنگری در تمام دیده‌های قبلی می‌کند. شوگر از آغاز شیفته‌ی پرشور سینمای کلاسیک تصویر می‌شود و پرونده‌های خود را با آثاری چون شاهین مالت (The Maltese Falcon) و فیلم محله‌ی چینی‌ها (Chinatown) مقایسه می‌کند. تعهد افراطی شوگر به کلیشه‌های هالیوود کلاسیک، در واقع ابزاری بوده تا او به درکی از رفتار انسان‌ها برسد. غوطه‌ور شدن شوگر در زبان سینمایی هاوارد هاکس و جان هیوستون توجیه‌کننده‌ی اقامت او در لس‌آنجلس و نگاه تیپ‌شناسانه به اطرافیانش است.

فصل نخست سریال در قسمت‌های نیم‌ساعته به کارگردانی فرناندو میرلس و آدام آرکین، فضاسازی کلاسیک را با مؤلفه‌های علمی‌تخیلی ترکیب می‌کند. فاش شدن جست‌وجوی شوگر برای یافتن خواهرش و نظارت گروه‌های قدرتمند انسانی روی مسافران سفینه‌ی مادر، زمینه را برای فصل دوم سریال مهیا کرده است؛ فرصتی تازه برای فارل تا برخلاف تجربه‌ی تک‌فصلی در دنیای گاتهام، شخصیتی چندبعدی و آسیب‌پذیر را در چند فصل متوالی بازآفرینی کند.

به نظر شما بازی کالین فارل در نقش درون‌گرای جان شوگر جذاب‌تر است یا نمایش خشن و پر سر و صدای او در نقش پنگوئن؟ نظرتان را برای ما بنویسید.