سازندگان The Body نتفلیکس و پاسخ به مفاهیم ماورایی پایان سریال

کوئین شپرد، سازنده‌ی سریال The Body، ابعاد مذهبی، پایان‌بندی بحث‌برانگیز و وضعیت شخصیت‌های فصل اول اثر جدید نتفلیکس را تشریح کرد.

کوئین شپرد، خالق درام دلهره‌آور The Body در نتفلیکس، در گفت‌وگویی مفصل به بررسی معمای مرکزی داستان، روابط پیچیده‌ی میان شخصیت‌ها و چالش‌های مذهبی پرداخت. خط داستانی مجموعه‌ی یادشده پیرامون هیستری جمعی در تیم رقص یک مدرسه‌ی کاتولیک شکل می‌گیرد؛ جایی که پس از بیهوشی طولانی‌مدت دختری متدین، اهالی شهر به این باور می‌رسند که او برگزیده‌ی خدا برای انجام معجزه است.

ماجرا با پذیرفته‌شدن Grace با بازی سوفیا وایلی در آزمون ورودی تیم رقص آغاز می‌شود. در یک مهمانی هالووین در صومعه‌ای متروکه، Elise با بازی سارا بستانی به همراه سایر هم‌تیمی‌ها، گریس را تحت فشار می‌گذارند تا قرص اکستازی مصرف کند و مراسمی ساختگی برای قربانی‌کردن روح او اجرا می‌کنند. اوضاع مطابق شوخی دختران پیش نمی‌رود و گریس پس از تشنج بیهوش می‌شود. Anya با بازی کریستینا بوگیچ که تامین‌کننده‌ی قرص بوده، همراه با Lisbeth با بازی جینا مزاروش، بدن نیمه‌جان گریس را به تخت‌خواب خانه‌اش بازمی‌گردانند و پیامی جعلی از تلفن همراه او می‌فرستند تا ردپایی برجا نماند. گریس به کما می‌رود و لیزبث با سوءاستفاده از این راز، جایگاه او را در تیم رقص به دست می‌آورد.

هم‌زمان با تشدید احساس گناه، الیس رویاهای صادقانه و ارتباط با گریس را در برابر کل مدرسه جعل می‌کند. سایر هم‌تیمی‌ها نیز تک‌تک ادعای الهامات مذهبی می‌کنند و این تب به سراسر شهر سرایت می‌کند، تا جایی که مردم در حیاط خانه‌ی گریس برای پرستش او گرد هم می‌آیند. لیزبث نیز از نزدیکی به آنیا برای تثبیت موقعیت اجتماعی خود و دورکردن اتهامات از برادرش Leo دارد. سرانجام با برملاشدن حقیقت توسط الیس و اعتراف آنیا نزد Father Franklin با بازی انامدی آسوموگا، گریس ناگهان بیدار شده و عبارت «من خدا هستم» را زمزمه می‌کند.

شپرد با اشاره به فضای اوایل دهه‌ی ۲۰۰۰ میلادی، پیچیدگی‌های عاطفی میان آنیا و الیس را برآمده از کشمکش سنت‌های کاتولیک با ترس از دست دادن موقعیت اجتماعی در آن دوران دانست. وی پیرامون شخصیت‌پردازی لیزبث خاطرنشان کرد که اقدامات او ناشی از تمایلات ضداجتماعی، تروماهای کودکی و غریزه‌ی بقا بوده است. شپرد در خصوص وضعیت Maddie با بازی شرلی چن که مدتی طولانی دروغ دختران را نپذیرفت اما در نهایت مجذوب این فرقه شد، افزود که نگارش این روند بر اساس تجربه‌ی شخصی نویسنده‌ی گروه، لیلی هوتن، از ادعای ارتباط اطرافیان با والدین درگذشته‌اش شکل گرفته است.

خالق اثر در پایان تصریح کرد که جمله‌ی پایانی گریس می‌تواند ناشی از شنیدن مکالمات اطرافیان در حالت کما یا توهمات رایج در تجربه‌های نزدیک به مرگ باشد؛ فرضیاتی که ادامه‌ی آن‌ها بستر اصلی اتفاقات فصل دوم خواهد بود.