شهرستان رینتری 1957

نقد و بررسی شهرستان رینتری 1957

رنتری کانتی با استارت promisingی از همبستگی ذهنی و عاطفی یک شاعر و معلم با زن 남部ی، به دنبال پیوند دو جهان متضاد در آستانه جنگ داخلی آمریکا است. روایت در ابتدا با ریتم آرام و فضایی شاعرانه پیش می‌رود و شخصیت‌پردازی متمرکز بر درگیری داخلی قهرمان مردانه است، اما با ورود جنگ، ساختار داستان دچار تکه‌تکه شدن می‌شود و تمرکز از رابطه دو 중심ی به अवستای تاریخی و سیاسی می‌رود. این تغییر ناگهانی باعث می‌شود ارتباط عاطفی بین دو شخصیت اصلی از عمق خود کاسته شود و فیلم به جای یک عاشقانه عمیق، به یک درام تاریخی با همتای ناهمگون تبدیل شود. فضاسازی بصری با دکورهای عریض و سنیماتوگرافی رنگی، با وجود ظاهری شöß، نتوانسته است همسویی کافی با تورم ذهنی شخصیت‌ها ایجاد کند.

کیتن رینولدز در کارگردانی سعی در ساخت یک اثر بزرگمایه و ملحمی دارد، اما کنترل بر ریتم بلند مدت فیلم ضعیف است و بخش‌های آخر نسبت به آغاز، غلیظ و بی‌ترازو به نظر می‌رسند. بازی‌های مونتgomery کلفت و एलizabeth تیلور با وجود حضور قوی، به دلیل نوسان درنویسندگی، نتوانسته‌اند همبستگی کامل برقرار سازند و ایوا ماری سینت در نقش مکمل، تاثیر محدودی روی جریان داستان دارد. نقاط قوت فیلم در بازی‌های Secondary نظیر لئ ماروین و دِفُورست کله و همچنین طراحی‌های تولیدی دوره‌ای است، اما ضعف اصلی در ناکارآمدی در هماهنگی موضوعات عاشقانه و جنگی و عدم ارائه یک پیام cohesive است. تأثیر کلی بر مخاطب یک تجربه بصری جذاب اما عاطفی ناکامل است که با تماشا می‌پردازد، اما به یاد نمی‌ماند.