چیزی که پیپر دید 1972

نقد و بررسی چیزی که پیپر دید 1972

فیلم "چیزی که پیپر دید" به کارگردانی دیوید هینز، یک روایت پیچیده و معمایی را ارائه می‌دهد که با جزئیات و کنایه‌های عجیب و غریب آغاز می‌شود. داستان حول محور یک پسر جوان 12 ساله به نام مارکوس دور در یک قصر قرون وسطایی در اسپانیا روایت می‌شود. مارکوس در وصیت‌نامه پدرش به عنوان پسر خوانده معرفی شده است، اما مادرش در یک تصادف غم‌انگیز جان باخته است. با این حال، همسر دوم مارکوس، لورا، به تدریج شروع به مشکوک شدن می‌کند که مارکوس ممکن است مادرش را به قتل رسانده باشد. فضا در این فیلم با فضاسازی به زیبایی خلق شده است، از طریق جزئیات معماری و طراحی دکوراتیو قصر، که به‌طور غیرمستقیم به شخصیت‌های اصلی فیلم اشاره دارد. ریتم فیلم نیز در حالیکه به‌طور پیوسته به پیش می‌رود، با نوسانات و تغییرات زیادی همراه است، به طوری که مخاطب را نمی‌گذارد به حدس و گمان بپیوندد و یک جذابیت است که جهتش را به خود جلب می‌کند.

در زمینه کارگردانی، دیوید هینز به خوبی توانسته از بازیگرانش استفادهครบ‌قوت کند. هاردی کرایگر و بریت اکلند با بازی‌های درخشان خود، نقش‌های پیچیده و غریب را ایفا می‌کنند و شخصیت‌های مارکوس و لورا را به حاشیه قرار می‌دهند. همچنین، کارگردان با استفاده از جزئیات و کنایه‌های عجیب و غریب، توانسته است فضایی غریبی ایجاد کند که مخاطب را درگیر داستان کند. فیلم همچنین دارای نکات قوی در زمینه اجرای هنری است، از جمله استفاده از نورپردازی و جلوه‌های بصری که به فضاسازی کمک می‌کند. با این حال، برخی از نواقص در زمینه کارگردانی وجود دارد، اما در مجموع، "چیزی که پیپر دید" یک فیلم جذاب و پیچیده است که مخاطب را به یک داستان غریبی می‌کشاند که تا پایان به او نمی‌گوید آیا راست یا دروغ است یا نه.