من تو او او 1985

نقد و بررسی من تو او او 1985

در "I, You, He, She 1985"، چانتال آکرمن با آرامی خاص خود، روایتی کم‌حرکت و در عین حال شدید غوطه‌ور می‌شود در فضایی که شکست از یک رابطه عاشقانه را به تصویر می‌کشد. زنی که نقش خود را ایفا می‌کند، در حالی که اتاقش را دوباره رنگ می‌زند و مبلمان را برمی‌دارد، تلاش می‌کند تا آرامشی نسبی در میان آشفتگی‌هایش پیدا کند. این فرآیند کند، تدریجی و شبیه روتینی روزانه است که نه تنها فضای فیزیکی شخص اصلی را تغییر می‌دهد، بلکه لایه‌های درونی او را هم فاش می‌سازد. آکرمن ریتمی دقیقاً متناسب با حالت روحی شخص اصلی خلق کرده است؛ جاهایی که زمان کندتر از حالت معمول پیش می‌رود، در حالی که صداهای بیرونی و صداهای درونی به‌خوبی در تضاد و هماهنگی با یکدیگر قرار می‌گیرند.

از نظر فنی، فیلم با استفاده از دوربین ایستاتیک و زاویه‌های ساده، حس عمیقی از انزوا و گسستگی را القا می‌کند که در هر صحنه‌ای از فیلم حضور دارد. بازی او در اینجا نه یک بازی سنتی است، بلکه بیشتر شبیه یک عمل شخصی و درونی است که آکرمن با در نظر گرفتن حضور دوربین، خود را در معرض می‌گذارد. کلیر واؤتون هم به عنوان هم‌بازی او ظاهر می‌شود، اگرچه نقش او کم‌رنگ است؛ اما حضور او به عنوان یک حضور آرام ولی معنادار، حس تعامل انسانی را در میان همه‌چیز که فرو می‌رود حفظ می‌کند. این فیلم نه یک فیلم برای سرگرم کردن است، بلکه یک تجربه‌ی تماشایی است که مخاطب را به خود جذب می‌کند و اجازه می‌دهد تا در میان لایه‌های سکوت، زبان بدن و فضای خالی، معنا بسازد.