ستوران 1977

نقد و بررسی ستوران 1977

فیلم "ستوران" به کارگردانی سیدنی لومت در سال 1977، یک فیلم درام و معمایی است که با موضوع پیچیده و روان‌شناختی آن، تماشاگران را به خود جذب می‌کند. این فیلم از لحاظ روایت و ایده، یک اثر سینمایی پیچیده و متناوب است. با روایت داستان پیرامون پسر هفده ساله‌ای که شش اسب را نابینا می‌کند، فیلم به بررسی روان‌شناسی و شخصیت‌پردازی این پسر می‌پردازد. این شخصیت‌پردازی به ما allowance می‌دهد تا درک کنیم که چرا او چنین عملی را انجام می‌دهد و چه عواملی در این کار او نقش داشته‌اند. فضاسازی فیلم نیز در همپشایر انگلستان، با یک اصطبل پر از اسب، به ما اجازه می‌دهد تا در یک محیط فضا و زمان خاص، داستان را تجربه کنیم. ریتم فیلم نیز به خوبی در تعامل با این فضاسازی است و با ایجاد تناوب بین صحنه‌های مختلف، به ما اجازه می‌دهد تا به همان اندازه که به شخصیت پسر هفده ساله تمرکز می‌کنیم، به مسائل روحی و روانی او نیز پی ببریم.

در قسمت دوم فیلم، کارگردانی سیدنی لومت و بازی‌های عوامل، به ما اجازه می‌دهند تا نفوذ عمیق‌تری در داستان داشته باشیم. بازی پیتر فرث در نقش پسر هفده ساله، به ما اجازه می‌دهد تا با او عمیقاً ارتباط بگیریم و درک کنیم که چرا او چنین عملی را انجام می‌دهد. بازی‌های سایر عوامل نیز به خوبی در تعامل با بازی پیتر فرث هستند و به ما اجازه می‌دهند تا درک بهتری از شخصیت‌ها و روابط بین آنها داشته باشیم. کارگردانی نیز به خوبی به بازی‌ها کمک می‌کند و به ما اجازه می‌دهد تا با داستانی پیچیده و معمایی روبرو شویم. نقاط قوت فیلم، به جز بازی پیتر فرث، را می‌توان به تنظیمات صحنه و موسیقی اشاره کرد که به ما اجازه می‌دهند تا به محیط و فضاسازی فیلم عمیقاً وارد شویم. نقاط ضعف فیلم نیز به خوبی در بین نقاط قوت به چشم نمی‌خورد و فیلم به درستی می‌تواند به مخاطب خود تأثیر برساند.