لطف خدا 1990

نقد و بررسی لطف خدا 1990

فیلم لطف خدا با روایت پیچیده‌ای از یک مأمور پلیس به نام Terry Noonan، که پس از ده سال غیبت به محله‌ی سابق خود در نیویورک بازمی‌گردد، شروع می‌شود. این مأمور پلیس، که در ابتدا به نظر می‌رسد که دارای هنجارها و اعتقادات سنتی یک مأمور پلیس است، با روشی پنهان و مخفیانه در این محله، به رازهای گذشته خود می‌پردازد. شخصیت‌پردازی در این فیلم، از طریق شخصیت‌های مختلف و پیچیده، مانند Terry Noonan که میان دو جهان پلیس و قاچاقچی تقسیم می‌شود، یا شیوه‌ی کارهای مخفیانه‌ی افسانه‌ای، که در این فیلم به عنوان یک قاچاقچی مشهور است، ایجاد شده است. فضاسازی نیز در این فیلم به طرز چشمگیری خوب است. نیویورک، با توجه به زمان و مکان فیلم، به عنوان یک شهر غمگین و پر از زاغه‌ها و محله‌های فقیرنشین نشان داده می‌شود. این فضاسازی، علاوه بر ایجاد حس غمگینی در بین مخاطبان، به عنوان بخشی از شخصیت‌پردازی نیز نقش مهمی را ایفا می‌کند.

در این فیلم، کارگردانی Phil Joanou، به طور کلی به خوبی از بازیگران استفاده کرده است. بازیگرانی مانند Sean Penn و Gary Oldman، که نقش‌های اصلی را بازی می‌کنند، از نظر بازیگری و تاثیرگذاری فوق‌العاده‌ای دارند. این بازیگران، در کنار هم، به خوبی از توانمندی‌های خود در بازیگری و تأثیرگذاری بر مخاطب استفاده کرده‌اند. همچنین، کارگردان فیلم، از بازیگران دیگر مانند Ed Harris و Robin Wright نیز در نقش‌های مکمل، استفاده کرده است. این بازیگران، به خوبی از توانمندی‌های خود در بازیگری و تاثیرگذاری بر مخاطب استفاده کرده‌اند. از نظر نقاط قوت، می‌توان به بازیگران و کارگردانی اشاره کرد. اما از نظر نقاط ضعف، می‌توان به برخی از لحظات خسته کننده و طولانی فیلم اشاره کرد. با این حال، این نقاط ضعف، نمی‌توانند تاثیر منفی زیادی بر تجربه‌ی کلی مخاطب داشته باشند.