دوست داشتنی و شگفت انگیز 2001

نقد و بررسی دوست داشتنی و شگفت انگیز 2001

فیلم **Lovely & Amazing (2001)** به نویسندگی و کارگردانی نیکول هولوفسنر، یکی از دقیق‌ترین، بی‌رحمانه‌ترین و در عین حال دلپذیرترین کاوش‌ها در بابِ تصویرِ تن و خودباوریِ زنانه در سینمای مستقلِ آمریکاست. داستانِ این فیلم که حول محور یک مادر و سه دخترش در لس‌آنجلس می‌چرخد، از طرحِ پیرنگ‌های پرکشش عاری است و در عوض بر روزمرگی، اضطراب‌های پنهان، احساسِ ناکافی بودن و وسواس‌های مربوط به زیباییِ ظاهری تمرکز می‌کند. هولوفسنر با لحنی آمیخته به طاروانِ تلخ و شیرین، دوربین خود را به درون خلوت‌ترین لحظاتِ بحرانِ هویت این زنان می‌برد؛ لحظاتی که در آن تحسین شدن توسط دیگران، به تنها متربرآوردِ ارزشِ انسانی تبدیل می‌شود.

نقطه‌ی قوتِ متمایزِ اثر در امتناعِ آن از ارائه‌ی پایان‌بندی‌های اخلاقیِ گل‌درشت یا رستگاری‌های خیالی نهفته است؛ فیلم با صداقتی کمیاب نشان می‌دهد که چطور استانداردهای تحمیلیِ جامعه، استقلالِ عاطفیِ زنان را از درون می‌خورد بی‌آنکه خودشان متوجه باشند. بازی‌های زیرپوستی و واقع‌گرایانه‌ی بازیگران (به‌ویژه کاترین کینر و امبر تامبلین) فضایی را خلق می‌کند که مخاطب به جای تماشای یک داستانِ ساختگی، انگار در حالِ ورق زدن دفترچه خاطراتِ پنهان و آسیب‌پذیرِ اطرافیان خود است. «دوست‌داشتنی و شگفت‌انگیز» یادآور این حقیقتِ تلخ است که پذیرشِ خویشتن، طولانی‌ترین و پرهزینه‌ترین جنگِ آدم‌ها با خودشان است.