پای آمریکایی: خانه بتا 2007

نقد و بررسی پای آمریکایی: خانه بتا 2007

فیلم **American Pie Presents: Beta House (2007)** دوباره به دنیای شلوغ و بی‌قانون کمدی‌های دانشجویی برمی‌گردد؛ جایی که مهمانی، رقابت و تصمیم‌های عجیب، بخش جدانشدنی زندگی جوان‌ها هستند. اریک استیفلر و دوستش کوز با ورود به دانشگاه، تصمیم می‌گیرند به گروه مشهور بتا بپیوندند؛ انجمنی که دوایت استیفلر، پسرعموی اریک، آن را اداره می‌کند. اما عضویت در این جمع به‌سادگی به دست نمی‌آید و تازه‌واردها باید از آزمون‌هایی عجیب و گاهی شرم‌آور عبور کنند. ماجرا وقتی جدی‌تر می‌شود که رقابت میان بتاها و انجمن رقیب، یعنی گروه دانشجویان نخبه و درس‌خوان، بالا می‌گیرد. این اختلاف در نهایت به مسابقه‌ای بزرگ به نام «بازی‌های یونانی» می‌رسد؛ رقابتی که قرار است برتری دو گروه را مشخص کند و خیلی زود از یک کل‌کل دانشجویی ساده فراتر می‌رود.

**Beta House** بیش از هر چیز روی همان فرمول آشنای مجموعه *American Pie* حساب می‌کند: شوخی‌های بی‌پروا، موقعیت‌های اغراق‌آمیز، رقابت‌های بچگانه و شخصیت‌هایی که معمولاً قبل از فکر کردن دست به عمل می‌زنند. فیلم ادعای روایت داستانی عمیق را ندارد و هدف اصلی‌اش سرگرم‌کردن مخاطبی است که با فضای کمدی‌های نوجوانانه و دانشجویی دهه ۲۰۰۰ ارتباط دارد. جان وایت در نقش اریک و استیو تالی در نقش دوایت، همراه با بازگشت یوجین لوی در نقش نوآ لونشتاین، حال‌وهوای آشنای این مجموعه را حفظ می‌کنند. البته شوخی‌های جنسی پرتعداد، طنز گاهی تکراری و تکیه زیاد بر موقعیت‌های اغراق‌شده باعث می‌شود فیلم برای همه سلیقه‌ها مناسب نباشد و از نظر داستانی هم چندان غافلگیرکننده نباشد. بااین‌حال، اگر دنبال یک کمدی سبک و بی‌دردسر با فضای دانشگاهی، رقابت‌های خنده‌دار و حال‌وهوای نوستالژیک سینمای دهه نود و دو هزار هستید، **American Pie Presents: Beta House** می‌تواند همان سرگرمی شلوغ و بی‌ادعایی باشد که انتظارش را دارید.