شب‌های طولانی، صبح‌های کوتاه 2016

نقد و بررسی شب‌های طولانی، صبح‌های کوتاه 2016

فیلم شب‌های طولانی، صبح‌های کوتاه با روایت تاریکی و غمگینی آغاز به کار می‌کند. به همان اندازه که شخصیت اصلی، جیسون، در زندگی خود گام به گام قدم می‌زند، ما با زنان او به عنوان نماینده‌های مختلفی روبرو می‌شویم که هر کدام به نحوی به سرنوشت جیسون می‌پیوندند. این شخصیت‌پردازی‌های مختلف، در کنار فضاسازی نیویورک، به ما تصویری از شهر آجیلا و پرحرارت را نشان می‌دهند. هرچند که این فضاسازی به‌طور کامل، نمادی از شهر نیویورک است، اما در عین حال، فضایی را به وجود می‌آورد که در آن، جیسون در حال تلاش برای پیدا کردن خود در میان زنان مختلف است. این تلاش، در کنار روایت گسسته و ناودانی، به ما این امکان را می‌دهد تا با روحیه و حال و هوای جیسون بیشتر آشنا شویم. ریتم فیلم در ارتباط با این تلاش جیسون، به‌طور کامل، به صورت سیر و صعودی پیش می‌رود، تا اینکه به نقطه‌ای برسد که شخصیت او کاملاً در حال تغییر باشد.

با نگاه به کارگردانی فیلم، می‌توان دریافت که چد هاربولد، به‌عنوان کارگردان، قصد دارد تا با استفاده از این روایت‌های گسسته و ناودانی، به ما نشان دهد که جیسون در تلاش برای پیدا کردن خود در میان زنان مختلف است. این تلاش، در کنار بازی‌های بازیگران، به‌ویژه شیلوه فرناندز و استلا میو، به‌طور کامل، به ما نشان می‌دهد که چطور شخصیت جیسون در طول داستان به‌طور کامل تغییر می‌کند. بازی‌های بازیگران دیگر نیز، مانند پتن هاجز و هلن راسل، به‌طور کامل، به این تغییر شخصیت کمک می‌کنند. در مجموع، فیلم شب‌های طولانی، صبح‌های کوتاه، به‌عنوان یک فیلم درام و عاشقانه، به ما نشان می‌دهد که چطور یک شخصیت در تلاش برای پیدا کردن خود در میان زنان مختلف است. با این حال، فیلم در برخی از موارد به‌طور کامل، به‌طور منظم پیش نمی‌رود و به‌طور کامل، به‌عنوان یک فیلم درام، به‌طور کامل، به‌عنوان یک فیلم درام، به‌طور کامل، درخشش ندارد.