آتش شیکاگو 2012

نقد و بررسی آتش شیکاگو 2012

در سریال "آتش شیکاگو"، filmmakers از یک رویکرد ابراز感情 واضح استفاده کرده‌اند. این سریال که بر اساس داستان واقعی است، زندگی کارکنان آتش‌نشانی شماره 51 را از طریق لحظات خطرناک و لحظات شخصی آنها به تصویر می‌کشد. شخصیت‌پردازی در این سریال از یک طرف، به طور مستقل و با جزئیات به بررسی شخصیت‌های مختلف می‌پردازد، از جمله کاپیتان هادسون که در حال مبارزه با پیری و درونی شدن است و از طرف دیگر، روابط عاشقانه و خانوادگی کارکنان آتش‌نشانی را به تصویر می‌کشد. فضاسازی در این سریال، به طور جامع و با جزئیات به صحنه‌های آتش‌سوزی و عملیات‌های نجات می‌پردازد و از یک طرف، به طور همزمان، زندگی شخصی کارکنان آتش‌نشانی را نیز نشان می‌دهد. ریتم سریال نیز، با استفاده از لحظات سریع و دیرهنگام، به طور متناوب بین لحظات خطرناک و لحظات شخصی کارکنان آتش‌نشانی می‌پردازد.

در این سریال، کارگردانی و بازیگران به طور هماهنگ و در هم تنیده در کنار یکدیگر کار می‌کنند. بازیگران اصلی نظیر تیلور کیننی و کریستین استولته، نقش‌های خود را با اعتمادی تمام ایفا می‌کنند و از یک طرف، بازی‌های آنها به طور طبیعی و روان به شخصیت‌های آنها می‌پردازد و از طرف دیگر، در صحنه‌های اکشن و درام نیز، به طور حرفه‌ای و مهارت‌آمیز به کار خود ادامه می‌دهند. نقاط قوت سریال به طور مشخص، در فضاسازی و شخصیت‌پردازی و همچنین در کارگردانی و بازی‌ها قابل توجه هستند. از طرفی، نقاط ضعف سریال نیز، در برخی صحنه‌های اکشن و درام قابل توجه است؛ به طوری که در برخی لحظات، روان‌درام و اکشن در هم تنیده شده و به طور طبیعی و روان به کار خود ادامه می‌دهند.