این ساعتهای پایانی 2013

نقد و بررسی این ساعتهای پایانی 2013

فیلم «این ساعتهای پایانی» با روایت گریبان‌گیر و درگیرکننده‌ای آغاز می‌شود. ما با شخصیت‌های مختلفی رو به رو می‌شویم که به‌طور غیرمستقیم به یکدیگر پیوند دارند. از جمله آن‌ها، مرد جوانی به نام James و دختر بچه‌ای به نام Rose است که در این روزهای آخر دنیا، در یک غروب باشکوه، سر و کار دارند. این شخصیت‌پردازی‌ها طوری طراحی شده‌اند که مخاطب به راحتی با آن‌ها ارتباط برقرار کند و در این جهان آخرالزمانی که در آن، زمان به سرعت به پایان می‌رسد، درگیر شود. فضاسازی فیلم نیز به‌طور استادانه‌ای انجام شده است؛ از نورپردازی‌های غریبی که بر غروب خورشید تأکید می‌کند تا ملودی‌های غم‌انگیز که در پس زمینه به گوش می‌رسد، همه به این هدف می‌انجامند که حس انسجامی را در بین مخاطب ایجاد کنند. ریتم فیلم نیز به‌طور منظم و حساب‌شده‌ای به پیش می‌رود تا مخاطب را در این جهان آخرالزمانی جلب کند و او را برای لحظات آخر دنیا آماده کند.

در این فیلم، کارگردانی و بازیگران نقش‌های اصلی به‌طور کامل به کار خود مشغول هستند. David Field و Nathan Phillips به‌ترتیب در نقش‌های James و Damon، بازی‌های قابل توجهی ارائه می‌کنند. Jessica DeGouw نیز در نقش Claire، زنی که در این آخرالزمانی به زندگی James و Rose کمک می‌کند، به‌طور بسیار خوب عمل می‌کند. در مجموع، بازیگران و کارگردان به‌طور کامل به کار خود مشغول هستند و فیلم را به یک اثر هنری تبدیل می‌کنند. نقاط قوت این فیلم را باید از نگاه به میزان تأثیرگذاری بر مخاطب برشمرد. این فیلم به‌طور موفقیت‌آمیز مخاطب را درگیر می‌کند و او را برای لحظات آخر دنیا آماده می‌کند. با این حال، باید اشاره کرد که فیلم دارای نقص‌هایی نیز است. از جمله این نقص‌ها، گاهی اوقات، سرعت فیلم به‌طور غیرمستقیم به پیش می‌رود و مخاطب ممکن است به‌طور کامل از اتفاقات فیلم مطلع نشود.