واینل 2016

نقد و بررسی واینل 2016

سریال «وینیل» در نیویورک دهه هفتاد، داستان یک مدیر شرکت ضبط موسیقی است که در تلاش برای بقیه بردن کارخانه‌ای به حاشیه فروپاشی، در میان تراکتورهای دیسکو، مواد مخدر و روابط شکسته به جستجوی یکHit می‌رود. روایت با تناوب بین لذت‌های لحظه‌ای صنعت موسیقی و تنهایی‌های ذاتی شخصیت اصلی، فضایی را می‌سازد که همزمان شیک و کدر است؛ دنیایی که در آن هر نوته می‌تواند به عنوان ترفند تجاری یا سلاح عاطفی به کار رود. ریتم اثر گاهی شتاب‌زده و گاهی کوبند، با وجود اینکه در برخی بخش‌ها دچار تکرار فرمول‌های درام تجاری می‌شود، باز هم از نظر بصری و شنیداری، تصویر زنده‌ای از فرهنگ آن دوره ارائه می‌دهد.

بازی بوبی کانوول در نقش مدیر company، با لحنی بین خشم و افسردگی، strongest نقطه سریال است و بازی‌های مکملی از Olivie Wilde و Ray Romano، لایه‌های مختلفی به داستان می‌بخشند. اجرای اثر با تمرکز بر جزئیات دکور، پوشاک و موسیقی دوره، موفق به بازسازی سطحی از نیویورک هفتاد است، اما در بخش نویسندگی، برخی خط‌های داستانی به نظر نمی‌رسند به عمق کافی و مخاطب گاهی با ناآرامی‌هایی در پیشرفت رویدادها مواجه می‌شود. در مجموع، «وینیل» یک تجربه سینمایی برای علاقه‌مندان به موسیقی و درام‌های دوره‌ای است، اگرچه از نظر ساختار داستانی، از کمال بهره نبرداشته است.