چیزهای عجیب 2016

نقد و بررسی چیزهای عجیب 2016

در سریال "چیزهای عجیب"، روایتِ داستانی برپایه ی عناصرِ ترسناک، درام و فانتزی، به طرز چشمگیری موفق است. از همان ابتدای این سریال، مخاطب با یک محیطِ دهه 80 میلادی در دهکده ایِ کوچکِ لانگ ایلند روبرو می‌شود. این فضای زمانیِ خاص، نه تنها از طریق لباس‌ها، موسیقی و وسایل موجود در خانه‌ها، بلکه از طریق شخصیت‌ها و رفتارشان نیز قابل تشخیص است. شخصیت‌پردازیِ این سریال نیز بسیار قابل تحسین است؛ شخصیت‌های اصلی، با ویژگی‌های منحصر به فرد و عمیق، به گونه‌ای طراحی شده‌اند که مخاطب به راحتی می‌تواند با آن‌ها ارتباط برقرار کند. همچنین فضاسازیِ این سریال، به طرز چشمگیری موفق است و مخاطب را در یک جهانِ رویاییِ پویا و سرگرم‌کننده قرار می‌دهد. ریتم این سریال نیز، به گونه‌ای تنظیم شده است که مخاطب را به راحتی به درون داستان می‌کشاند و آن را تا انتهای هر فصل، همراهی می‌کند.

در این سریال، کارگردانیِ دو برادر دافر، به طرز چشمگیری موفق است و مخاطب را در یک جهانِ پویا و سرگرم‌کننده قرار می‌دهد. بازیگرانِ این سریال نیز، به قدر کافی بر نقش‌های خودشان تمرکز کرده‌اند و به گونه‌ای بازی کرده‌اند که مخاطب را با شخصیت‌های این سریال، همراهی می‌کند. نقاط قوتِ این سریال، بدون شک، شخصیت‌پردازی و فضاسازی است که مخاطب را به راحتی به درون داستان می‌کشاند. همچنین، اجرای این سریال نیز به گونه‌ای است که مخاطب را تا انتهای هر فصل، همراهی می‌کند. اما نقاط ضعفِ این سریال نیز، وجود دارد؛ از جمله، گاهاً سرعتِ داستانِ برخی از فصل‌ها کمی پریشان است و مخاطب را از داستان دور می‌کند.