تروی: سقوط یک شهر 2018

نقد و بررسی تروی: سقوط یک شهر 2018

در "تروی: سقوط یک شهر"، کارگردانی اثر توجه به تخیل و تفکر انتقادی در ساخت شخصیت‌ها و روایتی که از داستان ارائه شده است، قابل توجه است. شخصیت‌های هویت یافته و چند بعدی هستند که در طول اثر به نحوی رشد و تکامل می‌یابند. از جایی که هر یک از آنها به شیوه‌ای متفاوت به جنگ و مقاومت در برابر خصومت‌ها و چالش‌ها واکنش نشان می‌دهند. فضا سازی نیز در این سریال با استفاده از محیط تاریخی، همراه با جزئیات و توجه به جزئیات، به گونه‌ای پرداخته شده است که مخاطب را در زمان و مکان داستان قرار می‌دهد. همچنین، ریتم داستان در این سریال با تمدد و برهم کنش‌های غیرمنتظره و حوادث پرشتاب، همراه با لحن تاریک و غم‌انگیز، برای مخاطب جذاب و مکث‌بر است.

در این سریال بازیگران با روایت‌های یکسان و یکپارچه، به گونه‌ای از شخصیت‌های واکاوی‌شده و پیچیدگی‌ها را به تصویر می‌کشند. کارگردان با انتخاب بازیگران، با توجه به توانمندی‌ها و تجربیاتی که هر یک از آن‌ها در کارنامه حرفه‌ای خود دارند، توانسته است، شخصیت‌های مختلف را به بهترین وجه ممکن به تصویر کشد. نقاط قوت سریال از جمله فضاسازی تاریخی، شخصیت‌پردازی‌های چند بعدی و توجیهی، و ریتم جذابی که مخاطب را درگیر داستان می‌کند، قابل توجه است. اما یکی از ضعف‌های این سریال، عدم توجه به برخی جزئیات تاریخی و تجانس برخی شخصیت‌ها می‌باشد که در برخی مواقع باعث می‌شود مخاطب از عهده فهم برخی از حوادث برنیاید.