مکتوب، عشق من: آوازخواندن 2017

نقد و بررسی مکتوب، عشق من: آوازخواندن 2017

در "مکتوب، عشق من: آوازخواندن"، عبد اللطیف کیشیچ در تلاش است تا در یک روایت پیچیده و پر از احساس، با شیوه‌ای هنرساز و لحن منحصربه‌فرد، فضایی را ایجاد کند که مخاطب به‌راحتی در آن غوطه‌ور شود. این فیلم که در سال 1994 در شهر مرسیلای اسپانیایی- فرانسوی به وقوع می‌پیوندد، با روایت نوجوانی به نام مکتوب آغاز می‌شود که به تعطیلات تابستانی خود در زادگاهش برمی‌گردد. این نوجوان در حال کشف خود و جهان اطرافش است و در این مسیر با فردی به نام ماریان آشنا می‌شود که درخشان‌تر از اوست. با این روایت، کیشیچ تلاش می‌کند تا فضایی را خلق کند که مخاطب به‌راحتی در آن غوطه‌ور شود و با شخصیت‌های آن همراهی کند.

کیشیچ در کارگردانی این فیلم به موفقیت‌های بسیاری دست یافته است. بازیگران در این فیلم، از جمله سالیم کیشیوچه و اورلین باو، نقش‌های خود را به بهترین وجه ایفا کرده‌اند و به این فیلم حس واقعی و انسانی بخشیده‌اند. همچنین، فیلمنامه و کارگردانی کیشیچ، توانسته‌اند تا فضایی را خلق کنند که مخاطب را به خود جذب کند. در این فیلم، کیشیچ به‌راحتی می‌تواند بین فضاهای مختلف و شخصیت‌ها به راحتی پرواز کند و به این ترتیب، مخاطب را در یک جهان پر از تعامل و تعبیری قرار دهد که در آن، عشق، عشوه‌گری و تعلق‌مندی همگی به یکدیگر پیوند زده‌اند.