بینور 1983

نقد و بررسی بینور 1983

در "Sans Soleil"، یک فیلم میدانی độc đáo و عمیق ساخته شده توسط Chris Marker در سال 1983، زمین و زمان به عنوان یکپارچه و متغیر به تصویر کشیده شده است. فیلمنامه این اثر با تنوع و đaگانگی به شیوه‌ای از نوشتن قلمداد می‌شود که حاوی جزئیات، داستانی که به صورت زنده و با فرمت فیلم مستند ارائه می‌شود. این فیلم به عنوان یک سفر روحانی و مادی به جهانی گسترده و متنوع، به‌ویژه به ژاپن، گینه بیسائو، ایسلند و سانفرانسیسکو می‌رود و با استفاده از صدا و سیمای مختلف، افکار، همزیستی و تجربه‌های جزئی انسان‌ها را به نمایش درمی‌آورد.

در این اثر، کارگردانی بی‌صدا و قدرتمند به‌عنوان یک عنصر کلیدی به کار گرفته شده است. با استفاده از صداهای مختلف، از جمله صحبت‌های مردم، صدای هوا، و صدای موسیقی، به مخاطب یک تجربه دیداری و شنیداری غنی و هایپراستوریک ارائه می‌دهد. با این حال، استفاده از این تکنیک‌ها به‌جای این‌که صرفاً به عنوان یک نمود چند حساسیت باشد، به عنوان یک عنصر در ساختار فیلم در نظر گرفته می‌شود. از این رو، این اثر نه فقط به عنوان یک فیلم مستند، بلکه به‌عنوان یک تجربه سینمایی در تمام ابعادش، مورد توجه قرار گرفته است. با توجه به این جنبه‌ها، "Sans Soleil" نه فقط به عنوان یک اثر هنری، بلکه به‌عنوان یک اثر هنری با کنجکاوی و با وجدانی و تجربه انسانی، مورد بررسی قرار می‌گیرد.