۱۷ ساله بودن 2016

نقد و بررسی ۱۷ ساله بودن 2016

در "۱۷ ساله بودن"، به کارگردانی آندره تکیچن، ما وارد دنیای یک پسر 17 ساله به نام لیکسیم می‌شویم که در یک خانوادهٔ سه نفره با مادر و پدرش زندگی می‌کند. اما زندگی لیکسیم به طور ناگهانی با ورود یک پسر 14 ساله به نام دیدی به زندگی او تغییر می‌کند. دیدی به طور اتفاقی در خانه لیکسیم اقامت می‌کند و در این مدت، لیکسیم با دیدی آشنا می‌شود و بر اساس این ارتباط، زندگی لیکسیم به طور کامل دگرگون می‌شود. در این فیلم، تکیچن به خوبی فضاسازی و شخصیت‌پردازی را به نمایش گذاشته است. از یک طرف، لیکسیم را به عنوان یک پسر نوجوانی که در تلاش برای پیدا کردن خود است معرفی کرده است و از طرف دیگر، دیدی را به عنوان یک پسر نوجوانی که در معرض سوءاستفاده قرار دارد. این دو شخصیت، در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند و باعث می‌شوند که هر کدام از آن‌ها به خودشان و زندگی آن‌ها بیایند. همچنین، ریتم فیلم به خوبی تنظیم شده است و با هر صحنه، به یک نکته جدید می‌رسیم که باعث می‌شود فیلم قابل توجه و جذاب باشد.

در این فیلم، کارگردانی و بازیگران به خوبی به کار خود پرداخته‌اند. لیکسیم و دیدی را به خوبی در نقش‌های اصلی بازی می‌کنند و اعتماد به نفسشان را به بازیگران نشان می‌دهند. همچنین، بازیگران دیگر نیز به خوبی به نقش‌های خود پرداخته‌اند. در این فیلم، نقاط قوت و ضعف زیادی وجود دارد. یکی از نقاط قوت این فیلم، بازی لیکسیم و دیدی است که باعث می‌شود مخاطب با آن‌ها ارتباط داشته باشد. همچنین، فضاسازی و شخصیت‌پردازی به خوبی انجام شده است و باعث می‌شود مخاطب به فیلم علاقه‌مند شود. اما، از آنجایی که این فیلم یک درام است، ممکن است برخی از صحنه‌ها برای مخاطب سخت باشد. در مجموع، "۱۷ ساله بودن" یک فیلم درام جذابی است که به خوبی به موضوعات مهمی اشاره می‌کند و مخاطب را به فکر می‌اندازد.