آسماننما 2016

نقد و بررسی آسماننما 2016

در "آسماننما"، ربیکا زلوتوفسکی به ما می‌گوید که چگونه فضاسازی به عنوان یک ابزاری برای ابراز احساسات و ایده‌ها می‌تواند به طرز شگفت‌انگیزی کار کند. این فیلم که در سال 1930 فرانسه اتفاق می‌افتد، با دو خواهر به نام‌های کلودین و لیلی که تصور می‌کنند از توانایی‌های مامورانی طبیعی برخوردارند، آغاز می‌شود. این دو خواهر به یک تهیه‌کننده خیال‌پرداز آشنا می‌شوند که در جستجوی یک قصه شگفت‌انگیز است. فضاسازی در این فیلم به طرز چشم‌گیری تحت تأثیر قرار می‌گیرد. از یک سو، خود کلودین و لیلی به عنوان دو شخصیت وابسته به یکدیگر و در هم تنیده به تصویر کشیده می‌شوند. از سوی دیگر، فضای کابوس‌وار و غم‌انگیز فیلم که در آن ارواح و مامورانی طبیعی به سر می‌برند، به طرز شگفت‌انگیزی به ما نشان می‌دهد که چگونه فضاسازی می‌تواند به عنوان ابزاری برای ابراز احساسات و ایده‌ها عمل کند. ریتم فیلم نیز به طرز چشم‌گیری تأثیرگذار است. هرگز به روایت یک داستان جنجالی یا هیجان‌انگیز نمی‌پردازد، بلکه به جای آن به ایجاد یک فضاسازی غم‌انگیز و خاطره‌انگیز می‌پردازد که مخاطب را به خود جذب می‌کند.

در "آسماننما"، بازی‌های هنرمندانه بازیگران به طرز شگفت‌انگیزی به کار خود می‌پردازند. ناتالی پورتمن و لیلی-روز دپ به عنوان دو خواهر به طرز چشم‌گیری به نقش‌های خود می‌پردازند. بازی‌های آنها به طرز شگفت‌انگیزی به ما نشان می‌دهد که چگونه دو خواهر به طرز شگفت‌انگیزی به یکدیگر وابسته هستند. کارگردانی ربیکا زلوتوفسکی به طرز چشم‌گیری تأثیرگذار است. او به طرز شگفت‌انگیزی به فضاسازی فیلم می‌پردازد و به مخاطب اجازه می‌دهد تا در یک فضای غم‌انگیز و خاطره‌انگیز به سر برود. نقاط قوت فیلم شامل فضاسازی غم‌انگیز و خاطره‌انگیز، بازی‌های هنرمندانه بازیگران و کارگردانی تأثیرگذار است. نقاط ضعف فیلم عبارتند از: عدم روایت یک داستان جنجالی یا هیجان‌انگیز.